ALC JO19 – DWB JO19, 2 mei 2026

Een goede buur is beter dan een verre vriend, luidt het spreekwoord. Maar ja, wat is een goede buur? DWB is in ieder geval koploper in onze mini-competitie, waar, met verzachtende omstandigheden weliswaar, de hekkensluiter wij zijn. Naast de lange lijst met geblesseerden was ook Luca vandaag niet beschikbaar, wederom bood de JO15 met Djeno, Noud, Sion en Julian (!, supersnel hersteld), de helpende hand. En… Moos, de verloren zoon uit Nieuw Zeeland, was weer beschikbaar na een stage van 3 maanden. Bij binnenkomst in de kleedkamer (te laat, daarin is nog weinig veranderd) keek hij wel vreemd op dat het gele keeperstenue reeds door Djeno was aangetrokken. Mark en ik hadden bedacht, dat de positie in de spits een mooi alternatief voor Moos zou zijn. Op de trainingen scoorde hij er altijd op los, iets waar het de JO19 nou juist aan ontbreekt.

Kevin vond zichzelf deze wedstrijd als laatste man in de verdediging terug, met Mark als voorstopper aan zijn zijde en Sammy en Micha daar weer vlak voor als verdedigend middenveldblok. Waardoor de “bende van 4” voor de uitdaging stond om de veel scorende aanvallers van DWB te neutraliseren. Dat deden ze prima, met gepaste assertiviteit en goede beleving. Kevin was als gladstrijker van toch veelvuldig voorkomende plooien helemaal in zijn element en Mark gaf DWB spits en mede-Abbekerker Koen Verlaat prima partij. Ook onze backs Joppe en Romeo bezorgden hun directe tegenstander veel moeilijke momenten. Natuurlijk ging dat bij de heren W. en V. nog wel eens gepaard met verbale uitingen die weinig positiefs toevoegden of een actie richting bal maar toch ook been, maar goed, Keulen en Aken zijn ook niet op 1 dag gebouwd. Scheidsrechter van dienst Sjaak Ros wist e.e.a. prima in goede banen te leiden.

Op het middenveld hadden met name Sammy, Micha en Arda, later Julian, moeite om de veelvuldig langsflitsende DWB’ers in toom te houden. Door goed inschuiven van achteruit wist DWB vaak (want mannetje meer) door de linies te combineren en, eerlijk is eerlijk, voor meer gevaar richting Djeno’s doel te zorgen dan ALC bij de DWB keeper voor elkaar kreeg. Moos, toch ook geen kleine jongen, kreeg als eenzame strijder voorin weinig voet aan de grond bij de Twin Towers in de verdediging van onze buren, hoezeer hij het ook probeerde. Ik tik hier expres “weinig”, want de enige ALC-goal kwam wel degelijk op het conto van Moos. Weggestuurd met een goede pass wist hij, na zichzelf een beetje ruimte hebben verschaft en een snelle dribbel de DWB keeper van dienst te laten vissen met een koel schot in de hoek. Helaas betekende dit niet een 1-0 voorsprong, maar wel de (bijna) Anschlusstor na een via 0-1 ruststand inmiddels naar 0-3 opgelopen achterstand.

Maar goed, deze tegenstander was iets beter dan wij. We zijn wel strijdend ten onder gegaan, wat hoop biedt voor de komende week, waarin we wederom DWB gaan bestrijden, maar nu in De Weere. Aftrap 12.15 uur, vertrek 11.15 uur vanaf het dorpsplein op de fiets. Of e-bike. Of fatbike. Of…