DWB JO19 – ALC JO19, 10 mei 2026

De dag dat wij waren uitgenodigd om te komen figureren in de kampioenswedstrijd van onze buren uit De Weere, maar op menig moment toch een hoofdrol wisten te spelen!

We vertrokken per (e-/fat)fiets of scooter richting DWB, 3½ kilometer verderop. Om met voldoende spelers te verschijnen waren Sven en Sion van de JO15 bereid gevonden om aan te sluiten en was herintreder Koen van der Hagen middels een spoedprocedure aangemeld als lid, zodat hij zijn vrienden uit De Weere niet langs, maar binnen de lijnen kon bestrijden. Koen, die een jaar of 8-9 geleden een blauwe maandag (toen nog op een half veld) het ALC-shirt droeg, had voor de gelegenheid een paar fraaie knaloranje voetbalschoenen aangeschaft. Hij werd, na een zeer korte theorieles, cold turkey tot rechtsback van dienst (“dat is toch ergens achterin?”) geïnstalleerd. En dat voor de volle 90 minuten, dus hoe hij maandag de trap is afgekomen???

Een eerste tegenvaller diende zich binnen een kwartier al aan. Mark moest zich met een (waarschijnlijk) hamstringblessure al vroeg laten vervangen. Onze enige wissel Sven kon dus al vroeg aan de bak. Luca nam de bewaking van Koen Verlaat, de Abbekerker in vreemde dienst, over. Vrij snel na deze wissel kregen wij een hoekschop, die door de kleinste man van het veld, Arda, binnen werd gekopt: 0-1. Toen sloegen de zenuwen toch een beetje toe bij zowel de spelers als de staf van DWB. Was al het vuurwerk dan toch iets te vroeg afgestoken? Gelukkig wist scheidsrechter Th. Uisfluiter de opgelopen schade een minuut of 10 later te corrigeren voor DWB. De toegekende penalty werd onberispelijk langs Moos geschoten.

Maar de strijd was nog niet gestreden! Met onze uitblinkende laatste man Kevin als aanjager wisten onze strijders, soms met veel kunst- en vliegwerk, de poort goed gesloten te houden. Zelfs toen we, door een gele kaart voor Luca, even met 10 man moesten spelen. DWB was, eerlijk is eerlijk, wel de beter voetballende ploeg, maar de toewijding en inzet van de ALC’ers zorgden voor genoeg tegengas. Een niet zozeer goede, maar wel heel spannende wedstrijd ontspon zich voor de ogen voor de best wel in grote getale aanwezige supporters. Waar DWB kon doorwisselen, waren wij aangewezen op de 11 acteurs die al in het veld stonden. Waarvan er 2 de dag ervoor al hadden gevoetbald en 1 een jaar of 8 niet of nauwelijks. Ga er maar aan staan. Niet onverwacht en niet onterecht wist DWB op 2-1 te komen. Maar…… uit een ons toegekende vrije trap op een meter of 20 (?) afstand van het DWB-doel wist Kevin een kwartier na rust met een magistraal boogschot de keeper te verslaan, waardoor de stand weer gelijk werd getrokken: 2-2! En verontruste en nog zenuwachtiger wordende DWB’ers zorgden voor meer geschreeuw, maar weinig wol (daden) in zowel het veld als langs de kant. ALC groeide door deze wending in de wedstrijd. Maar DWB had zin in een feestje en drong meer en meer aan. Soms wel heel druistig, waarvan Keano en Micha slachtoffer werden. Maar we hadden geen keuze, want geen wissels, dus ze moesten door. De kuiten van Romeo liepen ook behoorlijk vol. Moos had na een lange pass spierklachten. Ook Sion liep met een pijntje en Koen liep op zijn laatste benen. Veel spelers op halve kracht, heel veel aandringen van DWB… de wedstrijd duurde voor ALC een kwartier te lang. De dijk brak en de gaten in de verdediging werden zo groot dat zelfs Kevin niet alles meer kon dichten. DWB wist in korte tijd nog 4x te scoren, waardoor de eindstand, iets geflatteerd toch wel, uiteindelijk 6-2 voor de kampioen werd. Maar chapeau voor onze mannen, ze hebben alles gegeven, maar helaas, in het zicht van de finish moesten we toch onze meerdere erkennen in DWB.

DWB, gefeliciteerd met het kampioenschap.

Zondag a.s., als we een team kunnen samenstellen (!), spelen we de laatste wedstrijd, thuis tegen Roda ’23. Aftrap 11.00 uur, aanwezig in de kleedkamer 10.30 uur s.v.p.