Grasshoppers JO19 – ALC JO19, 14 december 2025

De laatste wedstrijd voor de winterstop; uit naar Hoogwoud om daar rode lantaarndrager Grasshoppers nog wat vaster op de laatste plek te drukken. Welnu, spoileralert, dat is gelukt! Wel met de nodige moeite, want in onze klasse worden geen cadeautjes uitgedeeld en zijn geen makkelijke tegenstanders.

Het kunstgras bezorgde ons een stroeve start en de nodige lastige momenten. Grasshoppers was hier beter op thuis dan onze mannen, die duidelijk moesten wennen aan de op deze ondergrond sneller doorschietende en hoger stuiterende bal. Hierdoor kon het zo maar zijn, dat het niet over al te veel voetbalkwaliteit beschikkende Grashoppers toch een paar keer gevaarlijk voor Moos opdook in de eerste helft. Gelukkig voor ons staat afronden kennelijk niet in het trainingsprogramma in Hoogwoud, als ze daar überhaupt al trainen. Daarbij: de schoten die wel richting het ALC-doel gingen, werden bekwaam door Moos gepakt. We zullen hem missen volgend jaar, als hij 3 maanden gaat stagelopen in Nieuw Zeeland.

In de tweede helft bleken de opstartproblemen grotendeels opgelost. Arda, Romeo en Julian kwamen in het team voor Koen, Luca en Micha en brachten nieuwe energie. Kevin ging iets meer naar achteren spelen en Romeo probeerde als spits-aanjager de opbouw van achteruit door de gastheren zoveel als mogelijk te verstoren, wat hem goed afging. Luca moest al vrij snel weer het veld in omdat Sammy na één van de vele uitgevochten duels met de tegenstander een vrij heftige bloedneus opliep, die om behandeling langs de kant vroeg. Aanval na aanval golfde richting Grasshoppersdoel na de rust, maar het lukte ALC niet om één van de vele kansen te verzilveren tegen de moegestreden Grasshoppers, waar het beste wel vanaf was. Op 1 uitzondering na gelukkig, Kevin was halverwege de 2e helft het eindstation van een zeldzame tiki-taka demonstratie van de buitencategorie. Hij kwam vrij voor de keeper en wist dit keer wel het team te belonen door te scoren: 0-1!

Langs de kant werd gehoopt dat de ban nu gebroken was, d’r op en d’r over, als er 1 schaap over de dam is, etc., maar dat bleek helaas niet het geval. ALC kroop terug in de schulp en Grasshoppers bestookte de ALC-verdediging via lange ballen en de god-zegene-de-greep-tactiek, wat bij het technisch hart en de supporters voor bloeddruk verhogende en samengeknepen billen-reacties zorgde. De Hoogwouders hadden weinig te verliezen, 0-1 of 0-x, wat maakt het uit, en pakten fysiek nog even flink door met acties op o.a. Keano, die op de enkel werd geraakt en moest worden vervangen door Koen. Het kunst- en vliegwerk was inmiddels al uitgepakt door ALC. Systeem Herman Heijermans (vrouwen en kinderen eerst) vond toepassing, met name door Mark, die toch weer de nodige ballen in een baan om de aarde schoot als de druk te hoog werd. Maar de mannen hielden stand en wisten, na wat zenuwslopende minuten blessuretijd, in deze spannende wedstrijd de 2e overwinning op rij binnen te slepen. Klasse mannen, voetballend is het wel eens beter gegaan, maar de inzet en mentaliteit bleven op een goed niveau en dat geeft vaak de doorslag om tóch een resultaat te halen.

Karin en Eva: dank voor het vlaggen! (Bora maakte zijn debuut bij de veteranen en was verhinderd.)

Nu een paar weken winterstop, waarin de diverse pijntjes en overige klachten kunnen genezen. Volgend jaar nieuwe kansen, weet iemand nog een transfervrije keeper?
Voor nu: fijne Kerstdagen en een goede jaarwisseling!

N.B.: de foto is een week eerder genomen. Door een leuke geste van het triathlonbestuur mochten we de spelers een handdoek geven. Dat vonden ze natuurlijk allemaal 'skoftig'! We hopen dat er naast goede voetballers ook skoftige triathleten zullen opstaan uit deze groep. Triathlon bedankt!